donderdag 23 april 2015

Vuurvliegjes

Eergisteren kwamen Oona en ikzelf na een nacht in het vliegtuig aan in Brussel en sindsdien is het genieten van familie, vrienden en België.
Net voor ons vertrek namen we wel nog de tijd om een 'fotoshoot' te houden met een laatste jurkje voor de valies.
The day before yesterday, Oona and me arrived in Brussels after a night on the plane and eversince we are enjoying our friends, family and of course little Belgium.
But just before we left Burkina, we took the time to do one last 'fotoshoot' with a dress made to travel.
Het stofje, Summer Night Lights in Twilight, moet al lang niet meer voorgesteld worden. Overal op naaiblogs en -fora kwam ik al creaties tegen in het inspirerende stofje. Het was dus wel even nadenken om er toch nog iets 'nieuws' mee te doen.
The fabric, Summer Night Lights in Twilight, doesn't need any presentation. Last year, I saw dresses in this fabric on almost any sewing blog and website. So, it took me some thinking to come up with something 'new'.

Als basis nam ik het lijfje met de aangeknipte mouwtjes van de lotta-jurk van Compagnie M. maar ik kortte het een zestal centimeters in en zette er een rimpelrok onder. Mijn persoonlijke twist kwam er door het voorpand aan de ene zijde verticaal door te knippen en twee symmetrische paspels toe te voegen. Tot slot werd het geheel nog afgewerkt met drie kleine knoopjes.
The base of this dress, is the body with the little sleeves from the lotta-dress by Compagnie M. . I only shortened it by 6 centimeters and added a ruffled skirt. I added my extra touch by cutting the body vertically on one side and adding piping in a symmetrical way. To finish, I added three small buttons.



En nu vlug terug koffie gaan drinken met een stapeltje LMV's dat op me ligt te wachten. To be continued ...
And now, back to my cup off coffee and some reading in all those sewing-magazines who were waiting here for me. To be coninued I guess ...

zondag 12 april 2015

Selfish sewing: comfy pants

Soms, dan moet je ook eens aan jezelf durven denken. Zeker als je dochter de afgelopen weken niet kon klagen over de nieuwe kleertjes in haar kast: zie hier, hier, hier, hier en hier.
 
Sometimes, you need to think a little bit about yourself. Certainly when the little one had lots of new clothes added to her cupboard the last weeks (see links).
 
 
Met de helse temperaturen van de laatste weken (lees 40° en meer) heb ik alleen nood aan comfortabele losse kledij in zachte katoen-achtige stofjes. Het perfecte stofje vond ik op het stoffenspektakel: een heel dun flanel-achtig stofje dat uiterst zacht is en niet warm aanvoelt. Ik combineerde het met het patroon van de nonchalante broek uit het grote Femma-naaiboek. Een eerste ervaring met dit boek, maar geen idee of de uitleg meeviel want ik maakte de broek à l'improviste.
 
With the hot temperatures we are having here lately (40° and more) I only want to wear comfortable and loose clothes in soft cotton fabrics. I found the perfect fabric during 'het stoffenspektakel': a soft flanel fabric that's realy soft and doesn't feel warm. I combined it with the pants-pattern from the Femma-naaiboek.


 
Om het geheel wat meer 'spicy' te maken, besloot is om de voering van de zakken in mint-kleurige katoen stof te doen én een gouden paspel toe te voegen. A girl needs some blingbling from time to time, you know.
 
To make it all a little bit more spicy, I chose to add mint-colored lining to the pockets and also some gold piping. A girl needs some blingbling from time to time, you know!
 
 

 
Heel tevreden met het resultaat van de broek. Hij is alles wat hij moet zijn: los, comfortabel en toch een beetje chique. Op naar het volgende selfish sewing project :-)
 
Really happy with the result of my pants. It's everything it needs to be: comfortable, loose but still chique aswell. Up to the next selfish sewing project :-)
 
 

dinsdag 7 april 2015

Vintage pastel en ... een remake


Als ik een kleedje maak, dan broed ik vaak wekenlang op ideetjes tot alle puzzelstukjes perfect ineen vallen. Niets zo frustrerend als er dan op het eind iets niet lijkt te kloppen, zoals bij het Paaskleedje dat ik voor Oona maakte.
When I make a dress, it takes weeks for me to think about it and assemble all my ideas into the perfect dress. Nothing more frustrating than, if something doesn’t seem to work right in the end like with the Eastern dress I made for Oona.
Ik wilde een jurkje maken met plooitjes in het voorpand, een rok in 6 delen à la Emma en Mona én de schouders wilde ik doen zoals bij dit bloesje: een contrasterende strook op de schouders gecombineerd met een klein mouwtje. Bij dat laatste liep het echter mis. Toen de jurk helemaal in elkaar zat en ik er Oona mee rond zag lopen, had ik geen waw-gevoel, integendeel. Mijn kleine meisje leek er wel een robot mee.
I wanted to make a dress with pleats in the front, a large swinging skirt and for the shoulders I wanted to try what I saw here: contasting details on the shoulders combined with little sleeves. Eventually it’s those last details who didn’t work for Oona’s dress. I assembled the dress and when I saw Oona , I didn’t feel the dress. I thought my little girl looked like a robot.
Een hele avond lang heb ik gepiekerd tot plots mijn euro viel: het waren de mouwtjes. Alles terug uit mekaar gehaald … en gelukkig. Want nu ben ik helemaal tevreden met het resultaat. Kijkt u zelf maar …
I thought about it all night and eventually figured out where I went wrong: those little sleeves had to go. I took everything apart and ... luckily everything seemed to work now. You can look for yourself ...
The final dress ...
 
...and how it looked before.
 
 
Voor de jurk van Oona gebruikte ik een oud stuk vintage gordijn in pasteltinten en ik combineerde het met enkele mint-kleurige details om het kleedje wat meer pit te geven:
For Oona’s dress I used an old piece of vintage curtain in pastel and I combined it with some mint details to spice up the dress:
Mint-kleurige driehoekjes op de schouders (heel leuk effect als je het jurkje van op de rug ziet)
Minty traingles on the shoulders (I really love how it looks when you see her back)
Plooitjes op het voorpand met een mintkleurige paspel eronder
Pleats in the front with mint piping between the skirt and the upper part
 
Een zwierige rok in 6 delen, afgewerkt met een mintkleurig biaislint dat helemaal naar binnen gekeerd werd.
A swinging skirt where I used mint binding which I turned all the way into the inside of the skirt. 

 
Mama blij en Oona blij, wat willen we nog meer?!
Mum happy and Oona happy, what do you want more?!
 
 

zaterdag 4 april 2015

Charles test pants

A girl can never have enough dresses. Helemaal waar, maar toch vonden Petite Bout de Chou en ikzelf dat het eens tijd was voor iets anders. Het patroon van de Charles van Compagnie M. lag al een tijdje op de kniptafel, het ideale moment om er effectief onze tanden in te zetten.
A girl can never have enough dresses. Totaly true, but Petite Bout de Chou and me both thought it was time for something else this time around. The Charles-pattern by Compagnie M. had been lying on my sewing table for quite a while now, the excellent moment to start with it.


Toen ik vorig jaar deze versie van de Charles zag verschijnen, was ik helemaal verkocht. Het idee voor een salopette-versie in katoen met jeansprint zit al een tijdje in m’n hoofd. Om het patroon en de pasvorm al eens een keertje te testen, maakte ik nu de korte broek versie.
When I saw this version of the Charles last year, I was totaly hooked. The idea to make the dungarees in cotton with jeansprint has been on my mind ever since. But to test the pattern and to see how it fits my little girl, I deciced to make a short pants-version this time.

Zoals we gewoon zijn van Compagnie M. was de uitleg weer super helder en was de pasvorm, ondanks het feit dat ik niet de laatste aangepaste versie gebruikte, weer optimaal. Voor de test-versie combineerde ik een reststuk gele gabardine van dit projectje en combineerde het met een prachtig en superzacht stofje dat ik vorig jaar kocht op de stoffenverkoop van mevrouw Compagnie M. herself. Ik werkte het geheel af met bijpassende rode paspel en vier knopen ter versiering, want om het geheel te sluiten gebruikte ik 4 kamsnaps die ik in de voering verstopte. Alleen de achterkant werkte ik, bij gebrek aan een knoopsgatelastiek, op een klassieke manier (met een gewone elastiek) af.
As usually, the Compagnie M. Pattern was very clear and the pants fitted just right (and I didn’t even use the last adapted version Marte made). For my test-Charles, I used some fabric left from this project and I combined it with a fantastic and supersoft fabric I bought last year on a fabric sale of Miss Compagnie M. Herself. I combined the fabric with some red piping and 4 decorative buttons, because I chose for hidden kamsnaps in the lining to close the pants. For the backside of the pants, I used a regular elastic band.





 

Een geslaagde testversie, wat mij betreft. Alleen de bovenste knoopjes zet ik de volgende keer wat hoger, zodat de flap aan voorkant wat minder open gaapt. Mijn handen kriebelen al om aan die salopette versie te beginnen. Maar nu toch weer snel naar die naaitafel waar enkele schattige jurkjes op me liggen te wachten …
A nice test-version,  I would say. Next time, the only thing I would do differently are the buttons on the front. To prevent the front part to gape a little bit, I would place the upper buttons a little bit higher. Can’t wait to try out those dungarees. But now ... quickly to the sewing table ‘cause some nice cute dresses are waiting there for me!